Authors: Christos Mpakouros

Title: E-VOTING

Abstract

Πληθώρα μελετών υποστηρίζουν πως με την ψηφιοποίηση των εκλογικών διαδικασιών και την εφαρμογή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας (e-ψήφου) αναμένεται να αυξηθεί η συμμετοχή διαφορετικών ομάδων των πολιτών σε εκλογικές αναμετρήσεις. Αναμφίβολα, η αύξηση της συμμετοχής θα εμβαθύνει τις διαδικασίες της δημοκρατίας και θα ενισχύσει τη συνοχή της αντιπροσώπευσης.

Στη λογική αυτή, σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει ξεκινήσει, τα τελευταία χρόνια, η πιλοτική εφαρμογή προγραμμάτων ηλεκτρονικής ψηφοφορίας (e-ψήφου) σε περιορισμένου εύρους και σημασίας εκλογικές διαδικασίες, οι οποίες πραγματοποιούνται σε επίπεδο τοπικών αναμετρήσεων. Στις αναμετρήσεις αυτές, η ανταπόκριση του εκλογικού σώματος υπήρξε ενθαρρυντική και ενίσχυσε τα επιχειρήματα περί της χρησιμότητας της. Παρόλα ταύτα καταγράφονται και ανοιχτές αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσον η ηλεκτρονική ψηφοφορία (e-ψήφου) μπορεί να υπονομεύσει τις παραδοσιακές οντολογικές αρχές της δημοκρατίας και της ψηφοφορίας.

Σύμφωνα με τις αντιρρήσεις αυτές, η επέκταση της τεχνολογίας δύναται να απειλήσει την ελευθερία της «κοινωνίας των πολιτών», αφού τα προσωπικά δεδομένα (η ψήφος στη συγκεκριμένη περίπτωση) μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο παραποίησης και νόθευσης. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι να προβεί σε μια σύντομη επισκόπηση των θεσμικών και νομικών ζητημάτων που σχετίζονται με την ηλεκτρονική ψηφοφορία (e-ψήφου) στην Ελλάδα μέσα από την αφήγηση της εξέλιξης του καθεαυτού νομοθετικού πλαισίου.